[:nl]’Studenten en docenten worden keihard genaaid’[:en]‘Students and teachers are being screwed.’[:]

[:nl]Een vijftal dagen in mei 1969 bezetten protesterende studenten het Maagdenhuis in Amsterdam. Daarmee werd een lange traditie van protesten ingezet waarbij het Maagdenhuis telkens als decor zou dienen. De actie van ’69 haalde de geschiedenisboeken omdat deze succesvol was: een paar honderd studenten dwongen door middel van activisme de eerste vormen van medezeggenschap af. Tegenwoordig is medezeggenschap een voldongen feit, maar het activisme is op sterven na dood.

Dat is opmerkelijk als je nagaat hoe hard studenten en docenten genaaid worden. De laatste twintig jaar ofzo is het collegegeld haast verdubbeld, is de basisbeurs afgeschaft, zijn de huren verhoogd, zijn de lonen niet hard gestegen, is de kans op een academische carrière drastisch verlaagd, is de regeldrift toegenomen en zijn tal van onderwijsbezuinigingen doorgevoerd terwijl studentenaantallen sterk groeien. Het gevolg is iets meer geld voor veel meer studenten die zich nu de schuld in studeren.

Geen basisbeurs en hogere schuld

Maar de basisbeurs afschaffen was toch geen bezuiniging? Welnee, destijds werd daarbij beweerd dat die gelden geïnvesteerd zouden worden in het hoger onderwijs. Dat is alleen niet gebeurd. Waarschijnlijk wordt dat pas rond 2022 merkbaar.

Maar, gelukkig zouden banken bij het aanvragen van een hypotheek de studieschuld niet meewegen. Behalve dan dat ze dat wel doen, sterker nog: de totaalschuld weegt volledig mee ook al heb je afgelost.

Maar gelukkig kun je wel gratis en onder coulante voorwaarden lenen, toch? Nope, de rente wordt verhoogd.

Perverse prikkels

Terug naar dat onderwijs. Dat móét dan haast wel beter worden, toch? Anders kan het echt niet meer. Opnieuw pech: de meest recente onderwijsbezuiniging was de doelmatigheidskorting van 183 miljoen die minister van Engelshoven doorvoerde ten behoeve van ‘doelmatiger onderwijs’. Lees: minder vrij onderzoek, meer competitie om gelden.

Docenten ervaren meer publicatiedruk, bedienen grotere groepen studenten en hameren op nominaal afstuderen, want op die perverse kwantitatieve prikkels word de universiteit betaald.

Gelukkig is er wel tegengas: WOinActie is zichtbaar en groeiende, studenten van De Nieuwe Universiteit Utrecht  laten van zich horen. Ondanks deze protesten bezuinigde van Engelshoven nóg eens 19,5 miljoen op hoger onderwijs. Overigens schreeuwt de hele publieke sector moord en brand, maar voor het huidige kabinet is dividendbelasting schrappen belangrijker dan de verzorgingsstaat.

De straat op

Wanneer is het verdomme genoeg? Wanneer gaan we nou eindelijk eens de straat op, of is onze generatie blind voor dit soort zaken? Competitie, prestatiedruk, schuld, sociale media en Netflix zijn onze ketenen..

Ondertussen moest de voorzitter van de Landelijke Studentenvakbond, Geertje Hulzebos, aftreden omdat ze te activistisch zou zijn. Het moet niet gekker worden. Als zelfs de vakbond het activisme heeft opgegeven dan haalt de universiteit de volgende eeuw niet. We accepteren blijkbaar dat vraag en aanbod alles bepalen: van leenstelsel en hypotheek tot de inhoud van onze studies en aantallen studenten.

Dat kan niet langer zo

Toen ik op maandag 3 september rode vierkantjes uitdeelde voor WOinActie kwam er een man op leeftijd naar mij toe. Hij zei:
“Er hangt een foto van mij binnen [het Academiegebouw], waar ik sta waar jij nu staat. Te protesteren tegen een verhogen van het collegegeld van 250 naar 500 gulden. Hoe hoog is het collegegeld nu?”
Ik zei: “2060 euro, meneer.”
De man: “Mijn God dat kan zo niet langer, doe mij een vierkantje.”

Het is ergens treurig om te zien dat het activisme nog steeds van de hippies van de jaren 70  moet komen. Waarom willen of kunnen we  dat zelf niet? Waarom protesteren we niet, terwijl we keer op keer zo hard genaaid worden? Dat is een smet op de erfenis van vorige generaties studenten en de zorgvuldig opgebouwde verzorgingsstaat.

Steun WOinActie: elke maandag overleg, 17.15-18.15, D25 0.02. woinactieutrecht@gmail.com
Steun De Nieuwe Universiteit: dinsdag 19.30-21.00, Tielezaal. Join de appgroep.
Steun Hulzebos: Teken de petitie. [:en]During five days in May 1969 Amsterdammer students occupied the Maagdenhuis. They launched a long tradition of student protests in which the Maagdenhuis would serve as background, time and time again. The occupation of ’69 made history because it was successful. Slowly the democratization of the university began, through student and employee representation. All thanks to student activism. Nowadays representation  is an accomplished fact, but activism is dying.

That’s remarkable if you consider how hard students and teachers alike are being screwed. The last twenty years or so college tuition fees have nearly doubled, grants are being lowered, rents are getting higher, loans have barely increased, an academic career is barely accessible, overregulation has won ground and to top it all off budget cuts are a commodity since the 1980s. Not only here in the Netherlands, austerity measurements are common in higher education worldwide. At the same time numbers of students have skyrocketed. A little bit more money for so many more students. Results are bigger classes, higher debts and a fading quality of education.

Directionless Internationalization

Partially due to the underfunding of our educational system by our own government the focus of policymakers has shifted towards business and ‘internationalization’. The influx of internationals is sometimes too big for the cities they come to. Groningen, for example, recruited more international students than there were available houses. This led to the housing of internationals is tent camps modelled after refugee tent camps in Greece. Dear God, is this the twenty-first academia? In Utrecht the problems are smaller in scale, but here too internationalization seems to occur without a comprehensive strategy and is blindly aiming for maximalization. Worst case scenario: housing market discrimination, social isolation resulting in internationals becoming homeless, or have to sleep on a friends couch. This is unacceptable. The taskforce internalization has since admitted we might have to downscale our ambitions.

Perverse incentives

Back to higher education. That has to increase qualitatively, right? There is just no other way after the influx of so many students, that are paying so much. Though luck: the Dutch government announced another budget cut of 183 million euros that has to be put towards ‘expedience’. Read: less autonomous research and more competitive research. This results in more pressure for teachers to publish, to give classes with more students in them, and pushing students to achieve their study goals in three years or so. Efficacy, quick turnover, quick circulation… The university is becoming a McDonalds: you’re in, you’re out and afterwards you feel a bit melancholic.

Luckily activism is making some modest moves: WOinActie (Red Squares) is visible and growing, students of the New University of Utrecht are crying out. Despite these protests Minister of Education, Ingrid van Engelshoven, proposed an additional budget cut of 19.5 million euros. Moreover, the entire public sector is crumbling, but apparently cutting the taxes on dividend is more important to the Dutch government.

To the streets

When will it finally be enough? When will we take our battle to the streets, or is our generation blind for this sort of things? Competition, pressure to achieve, debt, social media and Netflix are our chains.

Meanwhile, chairwoman of the National Student Union (Lsvb), Geertje Hulzebos, had to step aside because the rest of the board ought her to be “too activist”.  It doesn’t get much wackier. If even unions have given up on activism, the university will not make it to the 22^ndcentury. We apparently accept that science is controlled by supply and demand mechanisms. Everything from the content of our studies, number of students, to the loan system and mortgages.

No longer

When I distributed Red Squares the 3rd of September for WOinActie an older man came to me. He told me an amazing story, as he said: “There is a photo of me in the University Hall (Academiegebouw) on which I am protesting on the exact spot you are protesting right now. I was protesting a raise of tuition fee to 500 guilders (230 euro).” He asked: “How high is the tuition fee right now?”. I told him: “2060 euro, sir.” To which he responded: “My God, we cannot let this happen. No longer! Give me a square.” Even though, obviously, we much-appreciate the support, it is sad to see activism still has to come from 1970’s hippies. Why won’t we or can’t we do it ourselves? Why the actual fuck aren’t we protesting, when we are screwed over time and time again? To not protest is a stain on the legacy of previous generations students and the welfare state they helped built.

Support WOinActie: Mondays, 17.15-18.15, D25 0.02. woinactieutrecht@gmail.com
Support the New University of Utrecht: Thuesdays, 19.30-21.00, Tielezaal. Join the appgroep.
Support Hulzebos: Sign the petition to bring her back. [:]